Τερηδόνα
Θέση της τερηδόνας
Στάδιο 1: απομεταλλικοποίηση του σμάλτου
Στο στάδιο αυτό, το δόντι εξακολουθεί να φαίνεται άθικτο, η απομεταλλικοποίηση του σμάλτου δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι και ο ασθενής δεν παραπονιέται για συμπτώματα. Αυτό καθιστά τη διάγνωση ακόμη πιο δύσκολη για τον οδοντίατρο. Καθώς είναι αδύνατο σε αυτό το στάδιο να αντιμετωπιστεί μία τερηδόνα που δεν είναι ακόμη ορατή, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να παρέχετε συνεχώς φθόριο στο σμάλτο, ώστε να τη βοηθήσετε να επαναμεταλλικοποιηθεί κι έτσι να αντισταθεί καλύτερα σε οποιαδήποτε βακτηριακή επίθεση.
Στάδιο 2: βλάβη του σμάλτου
Στο δόντι εμφανίζεται μια κηλίδα με μπεζ ή ελαφρώς καφετί χρώμα. Ο ασθενής εξακολουθεί να μη νιώθει πόνο, ούτε παρατηρεί ιδιαίτερα συμπτώματα. Στο στάδιο αυτό, μόνο ο οδοντίατρος μπορεί να ανιχνεύσει τη βλάβη. Ο οδοντίατρος μπορεί έπειτα να πραγματοποιήσει συντηρητική και επανορθωτική θεραπεία, η οποία συνίσταται στην αφαίρεση του ιστού που έχει υποστεί βλάβη, τοποθέτηση αμαλγάματος ή σύνθετου κονιάματος και στη συνέχεια αναδιαμόρφωση του δοντιού.
Στάδιο 3: βλάβη της οδοντίνης
Τα βακτήρια διεισδύουν σταδιακά στο προστατευτικό στρώμα του σμάλτου και προσβάλλουν την οδοντίνη. Αυτό είναι γνωστό ως βαθιά τερηδόνα. Η εξέλιξη της τερηδόνας γίνεται τότε ταχύτερη. Κατά μέσο όρο, χρειάζονται 6 μήνες για να περάσετε από το στάδιο 1 στο στάδιο 3, γι' αυτό είναι σημαντικό να επισκέπτεστε τον οδοντίατρό σας δύο φορές τον χρόνο για έλεγχο. Μόνο τότε η τερηδόνα γίνεται επώδυνη. Ο ασθενής νιώθει πόνο από το ζεστό, το κρύο, το γλυκό και το ξινό. Στο στάδιο αυτό, ο οδοντίατρος μπορεί ακόμη να προβεί σε συντηρητική και επανορθωτική οδοντιατρική θεραπεία για να «σώσει» το δόντι.
Στάδιο 4: πολφίτιδα
Όταν η τερηδόνα φτάνει στον πολφό, ο οποίος περιέχει αιμοφόρα αγγεία και νεύρα, ο πόνος γίνεται πιο έντονος και φυσικά συνεχής. Πλέον, εξαπλώνεται πέρα από το δόντι που έχει υποστεί βλάβη, στην περιοχή του προσώπου γύρω από το συγκεκριμένο δόντι. Στο σημείο αυτό, ο οδοντίατρος εκτελεί ενδοδοντική επέμβαση, δηλαδή απονεύρωση, τόσο για να ανακουφίσει τον πόνο όσο και για να αποτρέψει την εξάπλωση των βακτηρίων στον υπόλοιπο οργανισμό. Αυτό γίνεται με αφαίρεση όλου του πολφικού ιστού, απολύμανση της περιοχής και στη συνέχεια έμφραξη των ριζικών σωλήνων του προσβεβλημένου δοντιού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το δόντι δεν ξαναχτίζεται, καθώς τα νεκρωμένα δόντια είναι εξαιρετικά εύθραυστα. Η λύση είναι τοποθέτηση στεφάνης, εμφυτεύματος ή γέφυρας.
ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες για την υγεία των δοντιών σας;
