Το να μιλάμε για οδοντική υπερευαισθησία είναι ιατρικά λανθασμένο: είναι πιο ακριβές να χρησιμοποιούμε τους όρους «υπερευαισθησία της οδοντίνης», «ευαίσθητα δόντια» ή «οδοντική υπεραισθησία». Η υπερευαισθησία της οδοντίνης χαρακτηρίζεται από ευαισθησία, ή ακόμη κι έντονο πόνο, όταν τα δόντια εκτίθενται σε θερμότητα, κρύο, γλυκές ή όξινες τροφές ή κατά το βούρτσισμα. Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από υπερευαισθησία της οδοντίνης.
Η υπερευαισθησία της οδοντίνης αποτελεί κοινό φαινόμενο
Σύμφωνα με μια μετα-ανάλυση που πραγματοποιήθηκε από το Collège national des chirurgiens-dentistes universitaires en santé publique της Οδοντιατρικής Χειρουργικής Σχολής της Τουλούζης (1), η υπερευαισθησία της οδοντίνης επηρεάζει έως και το 20% του ενήλικου πληθυσμού. Το φαινόμενο των «ευαίσθητων δοντιών» είναι η συνέπεια δύο διαδοχικών διαδικασιών. Πρώτα αποκαλύπτεται η οδοντίνη κι έπειτα ανοίγουν τα οδοντικά σωληνάρια στο εσωτερικό της. Τα σωληνάρια βρίσκονται κάτω από το σμάλτο ή την οστεΐνη στη ρίζα του δοντιού. Καθώς κάθε ένα από τα σωληνάρια αυτά περιέχει μια οδοντοβλαστική απόφυση η οποία προέρχεται από τον πολφό που μεταφέρει τα νεύρα, ο πόνος προκαλείται από την επαφή με ζεστό, κρύο, γλυκό, ξινό ή τις ίνες της οδοντόβουρτσας. Όμως γιατί εκτίθεται η οδοντίνη με αυτόν τον τρόπο;
Έκθεση της οδοντίνης λόγω απώλειας σμάλτου
Η υπερευαισθησία της οδοντίνης μπορεί να εμφανιστεί ως αποτέλεσμα της έκθεσης της οδοντίνης λόγω απομεταλλικοποίησης ή αραίωσης του σμάλτου Στην περίπτωση αυτή, εμπλέκονται τρεις κύριοι λόγοι.
Πηγές:
(1) http://www.dentairesantepublique.fr/hypersensibilite/